Alweer december. Die o zo leuke en gezellige, maar ook zo hopeloze maand. Topdrukte op het werk: alles wat per 2009 geregeld moet worden moet nog wel even door de Kamer(s) afgetikt, en nee: ik ben ook nog overal lang niet gerust op, zeker niet op de tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten! Maar als tegenstemmen betekent dat een hele hoop mensen geld waarop ze recht hebben dan ook niet kunnen krijgen, dan spreek je van een duivels dilemma. Verder iedere week minstens 3 spoeddebatten en totaal onvoorspelbare agenda’s. Lijkt een kleinigheidje, maar ik vind het verschrikkelijk als je mensen met wie je een afspraak hebt op het laatste moment af moet zeggen omdat de agenda op z’n kop is gezet. En dan bedoel ik niet dat het een drama is als een lunch met een Groninger wethouder niet door kan gaan…..

Topdrukte in het gezin: wij zijn enthousiaste Sint-vierders ( heb ook nooit begrepen wie die “ze” zijn die ons Sinterklaas af willen pakken- tenzij Verdonk daarmee al die Nederlanders bedoelt die vrijwillig zijn overgestapt naar de Kerstcadeautjes), met chocolademelk, bisschopswijn, speculaas en pepernoten, onzinpakjes en overal moet een gedichtje bij. En met 4 regels ben je niet klaar!Dan ligt er ook nog een vers geopereerde schoonvader in het UMCG (lijkt goed, dank u) terwijl zijn vrouw en de hele inboedel binnen Roden aan het verhuizen zijn- met al het kluswerk dat daarbij komt kijken. Om Sinterklaas dit jaar een bijzonder cachet te geven zetten we op die dag de as van mijn vader bij, of eigenlijk: we geven ‘m een graf met een mooie zwerfkei. Hijzelf heeft met moeder en de caravan heel Europa bereisd dus dat leek ons wel gepast. Sinterklaas vieren, en dan het weekend daarop gaan echtgenoot en ik een lang weekend naar Londen – is ons vorig jaar heel erg goed bevallen. Dit jaar gaan, aangestoken door onze enthousiaste verhalen ook Wia en Hans mee. Nog niet genoeg? Oké, ook John en Gert- de mannen van mijn Prinsjesdaghoedjes. We mogen Londen wel waarschuwen voor zo’n Groninger invasie en ja: de luchtvaartmaatschappij weet dat ze rekening moeten houden met gewichtsverdeling…. Balen trouwens: konden we vorig jaar ideaal vanaf Eelde, moeten we nu vanuit Rotterdam. Geeft mij enorm logistiek probleem omdat ik immers al op maandag richting Den Haag ga. Dat betekent kleren voor 2 weken (inclusief een Kerstdiner en het uitstapje), maar ook medicatie om maar eens iets verstandigs te zeggen. Verder dan dat weekendje kijk ik maar niet, mijn stressniveau is zo wel hoog genoeg. En toch ga ik voorkomen om amechtig het nieuwe jaar in te stuiteren. Dagje Fontana, tegenwoordig gelegen in Bad Nieuweschans, moet de truc kunnen doen. Zolang ik mijn wimpers maar niet laat verven…Zo ziet u maar weer: juist als het over je schoenen loopt moet je lichtpuntjes zoeken.