PvdA Groningen, Lijst 1

Groningen sterk en sociaal

Heeft u dat nou ook ...?

Soms is de wereld zo groot als je tuin. Je kijkt vanuit het warme binnen naar het koude buiten en ziet dat je nieuwe vogelvoedervoorziening razend populair is: een trechtervormig glazen container met een dakje erboven, daaronder een kunststof plateautje, en dat alles op een roestvrijstalen paal. Zelden zo’n lol van een kerstpakket gehad. En zelden zo veel bijkomende kosten: d’r gaat zeker een kilo strooivoer per week door…

Column door Marjo van Dijken
Lid Tweede kamer

Vinken, mussen,mezen, winterkoninkjes en roodborstjes ( dat zijn de soorten die ik direct herken- voor de zeldzame andere gasten wil ik het vogelboek nog wel eens uit de kast halen) hadden al na een dag door dat er wat extra’s te halen viel bij ons. Hoe die beestjes dat toch doen zonder moderne media? Wie geeft aan dat het buffet weer geopend is nadat wij de bak hebben bijgevuld? Hebben vogels een soort Esperanto-tamtam? Begrijpen doe ik het niet, genieten ervan des te meer! In ons oude, traditionele vogelhuisje had ik al eens vastgesteld dat er sprake is van een duidelijke hiërarchie, binnen én tussen de soorten. Maar nu zie ik iets veel leukers gebeuren: de kleintjes redden zich prima op het plateautje, maar de merels en lijsters hebben er niks aan - gehandicapt door hun afmeting zal ‘k maar zeggen. Dat nu wordt prachtig opgelost: de kleintjes tafelen nogal onbehouwen en er valt dientengevolge veel over de rand. Perfect voor de grotere vogels: die scharrelen vervolgens op de bodem hun kostje bij elkaar: solidariteit in de praktijk. Beetje link natuurlijk vanwege de vele katten hier in de buurt, maar het is eten of gegeten worden – mooier kan ik het niet maken. Toch es aankaarten bij de Partij voor de Dieren: nu de goudvis gered is van psychiatrische aandoeningen door een verbod op ronde viskommen moet toch ook de buitenvogel beschermd kunnen worden tegen de binnenkat die letterlijk van twee walletjes wil eten!

Bij mensen zien we dit type problemen ook: de voorzieningen zijn er, maar je kunt er door je handicap geen gebruik van maken. En als je omgeving nu maar meewerkt is er niks aan de hand: aanpassingen immers kunnen belemmeringen verminderen of opheffen. Daarvoor hoef je vaak alleen maar je gezonde boerenverstand te gebruiken: geen trappen, geen hoge drempels, net iets bredere doorgangen en voor alle moeders met kinderen in een buggy wordt de wereld een stuk toegankelijker!Of dacht u dat ik het over mensen in een rolstoel had? Maar hoe beoordelen we dan het vernieuwde station in Groningen, waar de fietsers vlak voor de ingang riant kunnen parkeren en de mensen die aangewezen zijn op een taxi een roteind moeten zeulen met hun bagage? Met welgeteld 1 gehandicaptenparkeerplaats- waarop vorige week een kudde studenten kratten bier uit stond te laden, maar dat terzijde.

Ik hoorde een prachtige uitspraak van een muzikant bij de Wereld draait door: Matthijs van N. zegt tegen de pianist “je mist een arm”. “Nee hoor”, zegt de pianist: “jij mist bij mij een arm, ik weet niet beter”. Ofwel: het ligt er maar net aan vanuit welke wereld je kijkt ...

Top 5 gelezen februari 2012
102 Werkbezoek 2e Kamerfractie en Statenfractie aan de gemeente Vlagtwedde
74 Piet Boekhoudt
68 Met 200 banenplan snijdt mes aan twee kanten
60 Hans Spekman winnaar ledenraadpleging
58 Gewestelijk bestuur

U kunt hier uw mening geven op dit artikel. Deze mening wordt direct gepubliceerd op de website, maar wij behouden ons het recht voor om reacties te bewerken of te verwijderen.

Uw naam
E-mailadres
Uw reactie