column door Parimo
Daar zit ze dan. Drie hoog. In haar vertrouwde stoel dichtbij het grote raam met het weidse uitzicht op de sloot die omringd wordt door bomen. Een prachtige ruimtelijke uitkijk dat wel, vooral in de winter als die sloot dichtbevroren is en schaatsende mensen er bezit van nemen.. Ouders die hun kroost de eerste beginselen van het schaatsen bijbrengen, Met weemoed kan ze dan terugdenken aan de tijd zo'n 60 jaar geleden dat ze met haar man en twee zonen ook had genoten van het schaatsen in die sloot.
Nu staat ze er alleen voor. De twee zonen hebben vaker telefonisch contact dan dat ze op bezoek komen. Ze hebben ook hun gezinnen, hun werk, hun hobby's waar zij ook de nodige tijd aan moeten besteden. Ze maalt er niet om want ze redt zich wel en naar een verzorgingshuis hoeft zij nog niet ondanks haar 84 jaar. Na de dood van haar man heeft zij nooit een andere gehad. Daar had zij ook geen behoefte aan. Het is goed zo. De dingen gaan zoals ze moeten gaan.
Als een tevreden mens kan zij terugkijken naar al het moois wat haar is overkomen ondanks al het verdriet dat haar ook is overkomen. Haar goede vriendin die haar niet lang geleden is ontvallen en waaraan ze dagelijks denkt. Samen de barricaden op voor de sociaal democratie. Dat waren eens tijden. Samen met leeftijdsgenoten het partijblad de Binding van etiketten voorzien en ook rondbrengen was op het laatst nog de enige binding met de partij. En ook dit moet zij noodgedwongen achterwege laten door een beroerte die zij niet zo lang geleden kreeg.
Lopen gaat niet zo gemakkelijk meer en het praten gaat vanwege die beroerte ook moeizaam. Ook haar geheugen laat haar wel eens in de steek. Maar als ze in slow motion begint te praten over actuele onderwerpen dan gebeurt dat nog steeds met kennis van zaken. En als ze het even niet meer weet dan loopt ze met langzame maar krachtige tred naar haar dressoir om de gedocumenteerde krantenknipsels er bij te halen die haar verhaal moeten verduidelijken.
Ik heb genoten van het bezoek aan deze krachtige vrouw die wilde bijpraten over de actuele politiek. De verhoging van de pensioenleeftijd waarvan onze partij ook voorstander van is. Het heeft haar opgelucht, het bezoek en het gesprek dat wij met haar hadden. "En wil je aan Wouter vragen hoe hij die ouderen aan een baan gaat helpen", waren haar laatste woorden aan ons gericht voordat wij afscheid van haar namen. Een meer dan prachtige vrouw.
