De PvdA staat pal voor solidariteit met hulpbehoevenden. We willen een zorgzame samenleving waarin mensen voor hulp in eerste instantie terecht kunnen bij elkaar en uiteindelijk bij solidaire, toegankelijke en goede zorgvoorzieningen. We willen –in samenspraak met maatschappelijke organisaties- terugkeer van de menselijke maat in de zorg en willen zorg die bij voorkeur in de directe omgeving wordt geleverd en gericht is op zo volwaardig mogelijk meedraaien in de maatschappij. Nu niet iedereen meer tijd heeft om elkaar te helpen, mensen soms minder naar elkaar omkijken dan vroeger en we dreigen te worden geconfronteerd met bezuinigingen, moeten we alles op alles zetten om die ambities waar te kunnen maken. 
 

We willen ons daarom ten eerste met maatschappelijke instellingen blijven inzetten voor goede voorzieningen en projecten –van thuiszorg tot verslavingshulp, van wijkverplegers tot steun- en informatiepunten in de wijk – die mensen en hun problemen kennen en ze op maat kunnen helpen om zo volwaardig mogelijk mee te draaien in de maatschappij. Daarbij past professionele vrijheid voor zorgverleners en ruimte om actief mensen te leren kennen. We willen deze zorgvoorzieningen preciezer afstemmen op wat de echt behoeftigen in de buurten het meeste helpt. Wat ons betreft is de zorg dan ook zoveel mogelijk per wijk georganiseerd en, afhankelijk van de behoeften ter plaatse, soms ook per wijk verschillend. Daarnaast moeten waar nodig beroepskrachten aanwezig zijn die de tijd kunnen nemen om mensen te leren kennen en hen de weg te wijzen naar het zorgaanbod. Zorg moet immers ook laagdrempelig zijn, want we weten dat er velen zijn die de weg ernaar toe moeilijk weten te vinden.  
 

We willen daarnaast de komende periode een nadrukkelijk beroep doen op de mensen in de stad om zich zorgzaam opstellen in hun omgeving: naar elkaar omkijken, elkaar helpen en samen eenzaamheid of uitsluiting voorkomen. Maar dat moet wel redelijkerwijs mogelijk zijn: we zien namelijk dat zorg verlenen aan kennissen, vrienden of familie voor velen een wel erg zware last vormt. De gemeente moet zich dan ook actiever opstellen om mantelzorgers te ondersteunen. Om de kwaliteit en toegankelijkheid van voorzieningen voor de meest kwetsbaren overeind te kunnen houden vinden we het daarnaast, vanuit het uitgangspunt ‘de sterkste schouders, de zwaarste lasten’, gerechtvaardigd dat voor sommige voorzieningen een inkomensafhankelijke eigen bijdrage gevraagd wordt. Het uitgangspunt daarbij is en blijft dat íedere burger recht heeft op goede en toegankelijke zorg. 
 

We willen deze uitgangspunten samen met ouderen, gehandicapten, vrijwilligers, zorgorganisaties en beroepskrachten realiseren. We willen samen met hen kijken wat wel en niet nodig is om hulpbehoevenden te helpen, maatwerk in de buurt verkennen en onderzoeken hoe we vrijwilligers en vrijwilligersorganisaties meer kunnen ondersteunen. 
 

Daarom wil de PvdA de komende vier jaar:

• De kwaliteit van de zorg versterken en beter afstemmen op de behoeften van de mensen en buurten die het écht nodig hebben. Ons uitgangspunt bij alle zorg is dat ze draait om de menselijke maat en erop gericht is mensen zo volwaardig mogelijk mee te laten draaien in de maatschappij. Inkomensafhankelijke bijdragen kunnen worden gevraagd. Maar echt alleen voor diegenen die het kunnen betalen: de toegankelijkheid van voorzieningen die nodig zijn voor een fatsoenlijk bestaan mag niet in het geding komen.
• Zorg zoveel mogelijk en waar nodig op wijkniveau organiseren. Waar nodig centrale punten in wijken waar mensen terecht kunnen voor hulp en informatie, of het melden van zorgen over het welzijn van anderen (bijvoorbeeld in steun- en informatiepunten). Onderzoeken of thuiszorg en buurtbeheer van daaruit kunnen worden georganiseerd
• Ruimte voor beroepskrachten die de wijk ingaan.
• Seniorenbanen, stageplaatsen, vrijwilligerswerk en gesubsidieerde arbeid op wijkniveau organiseren, gekoppeld aan de centrale organisatiepunten voor zorg in de wijk.
• Onderzoek naar de spreiding van huisartsen over de stad en de onderbedeling van sommige stadswijken.
• Mensen met een lichte of tijdelijke beperking die de dupe worden van de bezuinigingen in de AWBZ helpen, met behulp van de wijkinformatiepunten. Ook deze groep moet zo veel mogelijk in staat worden gesteld hun huishouden te voeren en volwaardig mee te doen in de samenleving.
• Collectieve zorgverzekeringen toegankelijk maken tot 130% van het minimum loon.
• De toegankelijkheid van de openbare ruimte en publieke voorzieningen voor gehandicapten verder verbeteren.
• Kortere wachtlijsten voor aangepaste huur- en koopwoningen en voor mensen met een urgentieverklaring met zorgindicatie bij sociale huurwoningen.
• Meer aandacht voor de relatie tussen gezondheidsproblemen en de werksituatie. Er zijn veel mensen die daardoor verhinderd worden om volwaardig mee te draaien in de samenleving en daar willen we werk van maken (Zie ook à Werk en sociale zaken).
• Taalbarrières bij zorgverlening verminderen. Het recht op zorg mag niet gehinderd worden door taalgrenzen en we willen met organisaties afspraken maken hoe we dat verminderen.
• Een gemeentelijke campagne om een beroep te doen op de sociale verantwoordelijkheid van Stadjers. Een sociale samenleving kunnen we alleen samen maken. De gemeente mag dan ook een beroep doen op de samenleving om een zorgzame opstelling, sociale interesse en onderlinge solidariteit te bevorderen
• Mantelzorgers ondersteunen, met speciale aandacht voor jeugdige mantelzorgers. Het hulpaanbod voor mantelzorgers moet goed zijn. Veel mantelzorgers zijn bovendien nog te onbekend met dat hulpaanbod en dat moet de komende periode verbeterd worden. Verder pleiten we voor ondersteuning van vrijwilligersorganisaties die mantelzorg verlenen, zoals hulp bij het invullen van formulieren.