door
Richard Misran en Peter Oostenbach
redactie

Het klinkt wat raar in tijden van economische crisis maar de stad Groningen staat er in verhouding tot 20 jaar terug goed voor. Met de werkgelegenheid gaat het beter, niet alleen in de industrie maar ook in de hoogwaardige sectoren zoals het UMCG, de Hanze Hogeschool, Het Noorderpoort en het Alfa College.

Van 18000 bijstandsgerechtigden naar 9000 in 2010 zegt veel over de ontwikkeling die de stad heeft doorgemaakt mede dank zij de PvdA.

De stad Groningen was vroeger altijd het slechtste jongetje van de klas: als het economisch slecht ging was het bij ons net even slechter en als het goed ging, was het bij ons minder goed en ook nog wat later. Dit is niet meer het geval en dat is heel goed nieuws.

Het gaat goed, beter dan het landelijk gemiddelde en daar mogen wij als PvdA ook trots op zijn. Echter moeten wij ervoor zorgen dit vast te houden want het is een weelde die Groningen niet gewend is maar die het Groningen wel toebehoort.

Dit betekent dat de stad verder moet groeien en blijven vernieuwen. De stad moet bereikbaar blijven en er moet gezorgd worden voor meer en betere huisvesting. Mensen moeten een passende woning kunnen vinden in de stad die ook nog betaalbaar is. Wij moeten er voor zorgen dat de schoolgebouwen goed zijn en dat er goede sportvoorzieningen aanwezig zijn.

Het team van kandidaatsraadsleden die klaar staan om het over te nemen ziet er goed uit. Het is natuurlijk altijd afwachten of mensen hun slinger zullen vinden, want het raadlidmaatschap vergt enorm veel van je.

Er stoppen een paar goede krachten mee, maar ik heb de indruk dat wij een paar goede krachten daarvoor in de plaats krijgen. Er zit veel deskundigheid op velerlei gebied. Wat ik als zeer prettig ervaar in de gesprekken met de aspirant raadsleden is dat ze vragen stellen over hoe het precies zit en hoe het werkt, in plaats van dat ze direct wat vinden. De nieuwe mensen moeten straks begeleid worden. Je zal moeten samen werken met andere fracties, weten wat je wilt bereiken en de route vaststellen hoe je dat gaat bereiken met zijn allen. Je moet weten welke gereedschappen je hebt: moties, amendementen, mondelinge en schriftelijke vragen. En hoe je deze gereedschappen gaat aanwenden en om meerderheden te vormen. Onder Frank de Vries en Jacqueline Kinds is de verandering naar minder arrogantie binnen de PvdA begonnen en ik zal er op voortborduren. Wij moeten met andere partijen samenwerken en dat moeten wij ook willen uitdragen. Dit betekent dat je de anderen ook de ruimte moet geven. Ik weet dat wij wel eens denken dat we de enige politieke partij zijn die het "gelijk" heeft, maar je moet het nog zien te krijgen. Wij moeten het allemaal samen doen, want wij zijn allemaal democraten en allemaal raadsleden. Van belang is dat wij elkaar de ruimte geven om te komen tot een vruchtbare samenwerking want de kans dat wij de absolute meerderheid krijgen is niet waarschijnlijk. Elke coalitiegenoot heeft z'n eigen agenda en daarnaast is er de oppositie met wie je ook moet kunnen werken.Het is dus van belang dat alle gemeenteraadsleden aan hun trekken komen. Goede ideeën moeten wij omarmen en als men niet achter jou idee staat moet je kijken in hoeverre je je zin kan krijgen. Dit kan wel ingewikkeld zijn. Het voortzetten van een coalitie kan nooit een automatisme zijn. Aan ons de taak om straks zoveel mogelijk van ons verkiezingsprogramma te realiseren en dan gaan we kijken met wie je dat het beste kan doen en wat de mogelijkheden zijn. Soms heb je van die momenten waarbij de mogelijkheden beperkter zijn.

Met het Europapark is de cultuurverandering ingezet die zich langzaam ontwikkelt, maar dat was ook voorzien. Structuren kan je gemakkelijker veranderen dan cultuur. De conclusie van de Commissie Cultuurverandering waarin alle fracties zitting nemen is dan ook dat het langzaam gaat met de cultuurverandering.maar dat men blij is dat het proces in gang gezet is en dat men de goede kant opgaat. Buro Bereschot heeft vastgesteld dat in de top van de organisatie de wil tot verandering aanwezig is en dat veranderingen moeten doorsijpelen naar onderen.

Een ander element van de cultuurverandering is hoe we omgaan met de stadjers. Hoe is het gesteld met de burgerparticipatie. Dit is een ingewikkeld proces omdat heel veel mensen heel veel verschillende dingen willen. Het wordt dan lastig als je mensen moet teleurstellen. Als ik je vraag wat je in je koffie wil, is je antwoord concreet uitvoerbaar. Maar als je een weiland waar alleen maar koeien en schapen lopen moet ontwikkelen dan wordt het complexer.en gaan mensen later klagen om dingen die er niet zijn. Neem nieuwbouw in de stad als voorbeeld. Afgesproken is dat de groene velden rond de stad niet volgebouwd worden met woningen. Op de Stadspartij na was iedereen er mee eens. Dit betekent dat je de lucht in moet. Consequentie kan zijn dat mensen last kunnen krijgen van een flat ondanks dat alle procedures goed zijn doorlopen. In zo'n geval moet je als gemeente de rug recht houden, maar tegelijkertijd moeten de burgers niet het gevoel krijgen dat er over hun hoofden heen beslissingen genomen worden want de stad is en blijft van de stadjers.

Tot slot een oproep van Arjan:

Ga stemmen op 3 maart stemmen en als je verder wil met de stad, met de bereikbaarheid van de stad, met het ontwikkelen van de oostwand durf dan progressief te stemmen, durf te vernieuwen.