Vrijdag 13 januari jl. brachten Statenleden, Raadsleden en Tweede Kamerlid Tjeerd van Dekken een bezoek aan de sociale werkplaats “Wedeka" in Stadskanaal. We hoorden daar dat het kabinetsbeleid de komende jaren voor heel veel mensen dramatische gevolgen zal hebben. Vanwege financiële consequenties dreigt ook een aantal gemeenten onder de last te bezwijken. Uiteindelijk draaien gemeenten op voor de te verwachten instroom in de nieuwe wet “Werken naar Vermogen”.

 

Het is namelijk zo dat gemeenten verplicht blijven WSW’ers met een vast arbeidscontract in dienst te houden, terwijl het Rijk de daar tegenover staande tegemoetkoming in loonkosten aanzienlijk zal verlagen. In een paar jaar van circa Î 27.500,= tot circa Î 22.000,=.Het is maar welke keuzes je wilt maken: villa subsidies, straaljagers of bezuinigingen op de mensen die op de gewone arbeidsmarkt geen kans krijgen.

 

In Oost-Groningen zitten veel meer mensen in de sociale werkvoorziening dan elders in het land. Verkeert in Nederland zo’n 1% van de 20 tot 64 jarigen in de WSW; in Oost-Groningen loopt dit percentage op tot meer dan 4%. Nog significanter is het aantal huishoudens dat afhankelijk is van de WSW: in Nederland minder dan 2% van onze bevolking; in ons gebied is dat soms zelfs 7%, met alle consequenties voor sociale structuur en zorg.

 

Belangrijke oorzaken van voorgenoemde bovengemiddelde cijfers is de langdurige achterstand die het gebied na de tweede wereldoorlog heeft gekenmerkt met fabriekssluitingen en structureel onvoldoende nieuwe werkgelegenheid.

 

Veel mensen, veelal goed opgeleid, zijn weggetrokken om elders in het land een baan te zoeken. Het percentage dat in de sociale werkvoorziening werkt is daardoor opgelopen. Daar komt bij dat door langdurige werkloosheid te veel mensen de hoop op een betere toekomst hebben verloren en de kracht missen om middels onderwijs dan wel vindingrijkheid hun leefomstandigheden te verbeteren.

 

Dat is sociologisch goed te begrijpen, maar bij zulke beelden mogen we ons nooit neerleggen. Het is de taak van de politiek, van bestuurders, van de samenleving, om hoop en kansen voor een ieder te bieden. Daarom moet achterstand niet bestraft worden met kortingen, maar met het creëren van nieuwe kansen en mogelijkheden. Mensen moeten zicht houden op vooruitgang.

 

Deze regering lijkt er op uit te zijn om Oost-Groningen verder in de hoek te duwen, de mensen weg te jagen en diegenen die niet weg kunnen als voorbeeld te stellen voor wat er gebeurt als je niet wilt/kunt luisteren naar de wetten van de zogenaamde vrije markt. Deze regering heeft niet in de gaten dat sociale cohesie een groter goed is dan menig aanhanger van het marktfundamentalisme denkt.

 

De PvdA kiest voor vrije mensen die op een nette manier en zo zelfstandig mogelijk hun boterham kunnen verdienen. En als dat alleen in een beschutte omgeving via de sociale werkvoorziening kan, dan moeten we dat mogelijk maken.

 

Natuurlijk moeten we proberen banen te scheppen en mensen die nu in de sociale werkvoorziening hun brood verdienen bij andere bedrijven aan het werk zien te krijgen, desnoods met subsidie. Maar het is te kort door de bocht om dit alleen over te laten aan gemeentes en deze tegelijkertijd te korten op hun financiële mogelijkheden. Nogmaals straks moet de gemeente de rekening betalen voor al die mensen die niet meer in de Sociale Werkvoorziening aan de slag kunnen en elders geen werk vinden.

 

Als het zwembad dan dicht moet en scholen en sportvoorzieningen niet meer kunnen worden onderhouden, holt de boel er weer verder op achteruit. Je mag toch hopen dat er bij de drie regeringspartijen toch nog een paar mensen rondlopen die de onredelijkheid van het WSW beleid inzien en deze regering tot inkeer brengen.

 

 

Jan Batting

Sjak Rijploeg