Volle bak in Huize Maas
Uitslag 16 maart, 16.00 uur in De Rode Hoed, Amsterdam.
Vrijdag 2 maart waren alle vijf kandidaten bijeen in Huize Maas te Groningen om zich te tonen aan het publiek. De grote zaal puilde uit, zodat de schuifdeuren naar het eetgedeelte geopend werden om tenminste nog wat lucht binnen te laten. Volgens Martijn van Dam waren hier meer mensen op komen dagen dan in Rotterdam, waarna hij toegaf eindelijk de leus te begrijpen: ‘Er gaat niets boven Groningen‘.
Het is onmogelijk een winnnaar van deze avond aan te wijzen. Er was wel verschil tussen de kandidaten. Elk van de vijf had een rode draad. Ronald Plasterk benadrukte dat hij wil aansluiten bij de rijke historie van de PvdA, van Den Uyl en Drees. Diederik Samson had een plan over energie, terwijl Martijn van Dam een plan had dat tegemoet moest komen aan de moderen werkelijkheid van ZZP-ers die niet meer een vaste baan willen, maar wel enige bescherming behoeven. Lutz Jacobi sprak de zaal nog een keer aan met een welgemeend, degelijk: ’Kameraden’ en was voor een eerlijke verdeling van kennis, inkomen en zeggenschap. Nebahat Albayrak tenslotte, stelde dat zij sterk was in het tot team smeden van de Kamerfractie.
Aan het eind van de avond werd gevraagd wie op grond van dit debat nu wist op wie hij zou stemmen. Een minderheid, maar toch wel tientallen, staken hun hand op. Vervolgens werd hen gevraagd of ze tegelijk zouden willen roepen wie hun kandidaat geworden was, waarna een volstrekt onverstaanbaar geroep ontstond waarin een scherp luisteraar met grote moeite alle klinkers van alle kandidaten kon waarnemen (a, ay, e, i, ie, o, u en ij).
